Mam tę świadomość że nic z tego nie będzie, lecz brnę w to dalej i dalej i dalej...

Nic Mi nie obiecywałeś, ja właściwie sobie też nic nie obiecywałam, ale za bardzo się w to wszystko wkręciłam.

Za bardzo wkręciłam się w te codzienne, wieczorne rozmowy, w te miłe słowa, w te twoje głębokie jak ocean oczy, w to wszystko co dotyczy ciebie...

Nie ma ani jednej minuty, w której nie myślę o tobie, chodź mam tę świadomość że nigdy nic między nami nie będzie.

Po prostu jesteśmy przyjaciółmi, ty masz swój świat a ja mam swój... zapewne nie pasuję do twojego. Muszę się cieszyć z tego co mam.

Mam nadzieję że kiedyś znajdę kogoś takiego jak ty, chodź jednak wolała bym ciebie...

Sama już się w tym wszystkim powoli gubię,

Powie Mi ktoś co ja tak na prawdę do niego czuję?

Niby go nie chcę, a jednak Mi go brakuje,

Kocham go, kocham moja dusza wykrzykuje.

Niestety oddalam się od niego...

Brak Mi powietrza, tracę oddech,

Nic już nie kontaktuję.

Ale kocham go, nadal go kocham...

Mimo że moja dusza nic już nie czuję.